دستور عقل حركت كند ، حركاتشان هم عبادت خواهد شد . در روايت دارد : ان اهل الجنة لا يتحسرون على شئ فاتهم من الدنيا كتحسرهم على ساعة مرت من غير ذكر اللَّه ؛ « 1 » اهل بهشت براى هيچ چيز به اندازه ساعتى كه به غير ياد خدا بر آنها گذشته ، حسرت نمىخورند . بهشتيان در بهترين و مساعدترين وقت و هوا و مكان زندگى مىكنند و « لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَ لَا نَصَبٌ » « 2 » براى آنها هيچ ناراحتى نيست ، جز يك ناراحتى و حسرت كه از روايات استفاده مىشود و ناراحتى آنهاست كه چرا من در دنيا وقتم را هدر دادم و اوقاتى را به غفلت گذراندم و اهل بهشت ، از همه چيز اگر بگذريم ، به يك نقطه حسرت مىخورند و آن حسرت اوقاتى است كه در دنيا به غفلت بگذراندند . حسرت ساعت‌هايى است كه در دنيا از آن ساعت استفاده نكرده‌اند . آرى امام صادق عليه السلام فرمود : المؤمن اشح بوقته من درهمه و ديناره ؛ « 3 » يعنى مؤمن نسبت به وقت خويش از درهم و دينارش بخيل‌تر است . مؤمن از طلاى خود مىگذرد ، از نقره‌اش مىگذرد و از همه مالش هم حاضر است بگذرد و برود ، اما مؤمن براى وقتش ارزش بيشتر قايل است . از وقتش نمىگذرد ، و نمىگذارد وقتش با غفلت از بين برود و بهيميت به او غالب باشد . پس يكى از بدترين صفت‌هاى انسانى دنبال كردن صفت غفلت است كه از صفات بهيميت است . بهيمه عبارت از حيوانى است كه توجه ندارد . گاهى از مقابل يك مغازه‌اى شما مىگذريد ، مغازهء مرغ فروشى مرغ مىپزد . در يك طرف مرغ‌هاى كشته و پركنده را جمع كرده ، در طرف ديگر سيخ برقى گذاشته شده است . در يك طرفش هم مرغ‌هاى زنده در آن‌جا مشغول‌اند . از آن مرغ‌هاى پركنده در آن سيخ برقى قرار مىدهند و مىپزد و مقابل آتش بريان مىشود و به مشترىها مىفروشد و آن مرغ‌هاى زنده ديگر اين منظره را

--> ( 1 ) سفينة البحار ، ج 6 ، ص 662 ، ذيل ماده غفل . ( 2 ) . سورهء توبه ، آيهء 120 . ( 3 ) عن النبى صلى الله عليه و آله : يا أبا ذر ! كن على عمرك أشح منك على درهمك و دينارك ( مكارم الأخلاق ، ص 460 )